Nakon doručka, planiran cjelodnevni izlet u regiju Loire Vally. Prvo posjećujemo Dvorac Chenonceau, gdje je godine 1515. Thomas Bohier, sakupljač kraljevskih prihoda za kralja Franju I, započeo je izgradnju Dvorca Chenonceaux. Po njegovoj smrti gradnja dvorca još nije bila završena, pa su je dovršili njegova supruga i sin. Međutim, 1535. godine kralj Franjo I preuzeo je imanje kao nadoknadu za neisplaćene dugove. Njegov sin, kralj Henrik II, poklonio je dvorac Diane de Poitiers, vojvotkinji od Valentinois, koja je proširila građevinu mostom preko rijeke Cher. Nakon Henrikove smrti, njegova udovica Katarina de Medici prisilila je Dianu da joj ustupi dvorac. Chenonceaux je jedan od najljepših dvoraca u dolini Loire, poznat po svojoj Velikoj galeriji izgrađenoj iznad rijeke Cher.

Nakon dvorca Chenonceau idemo prema Dvorcu Chambord, koji predstavlja vrhunac renesansne arhitekture u Francuskoj i simbol moći kralja Franje I, koji je naredio njegovu izgradnju početkom 16. stoljeća. Dizajn dvorca pripisuje se Leonardu da Vinciju, koji je u to vrijeme boravio na francuskom dvoru, a njegova genijalnost se ogleda u centralnom dvostrukom spiralnom stepeništu koje omogućava da se dvije osobe penju i spuštaju bez da se sretnu. Chambord je zamišljen kao lovački paviljon, ali svojom veličinom i raskošom nadmašuje tu funkciju – ima 440 prostorija, 365 kamina i 84 stepeništa. Dvorac je okružen prostranim šumskim parkom, ograđenim zidom dugim čak 32 kilometra, što ga čini najvećim ograđenim parkom u Evropi. Tokom vijekova bio je omiljeno odredište francuskih kraljeva i plemstva, te i danas predstavlja jedan od najspektakularnijih primjera francuske renesanse.

Također moguća fakultativna posjeta i degustacija vina u Dvorcu Chambor, u vinariji samoga dvorca.

Dan završavamo sa posjetom Dvorca Blois, gdje posjećujemo i katedralu Saint-Louis. Prva polovina 16. stoljeća predstavljala je zlatno doba Dvorca Blois, za vrijeme raskošnih vladavina Luja XII i Franje I, koji su dvorac obnovili u novom renesansnom stilu. Tokom 17. i 18. stoljeća, dvorac Blois postao je mjesto izgnanstva. U njemu su boravile majka Luja XIII – kraljica Marija de Medici, vojvoda Gaston od Orléansa, te svrgnuta kraljica Poljske, Marija Kazimira. Obnova koju je započeo arhitekt François Mansart nikada nije dovršena. Pod utjecajem pisca Prospèra Mériméea, u doba romantizma koje je slavilo umjetnost i historiju srednjeg vijeka i renesanse, dvorac Blois je 1840. godine uvršten na prvu zvaničnu listu „istorijskih spomenika za koje se traži finansiranje“.

Povratak u smještaj u Tours. Noćenje.